Voor het oplossen van ongetemde maatschappelijke problemen is samenwerking, openheid, draagvlak en voorbeeldfunctie nodig. Een van de grootste uitdagingen waar de mensheid voor staat is het oplossen van onze milieuproblematiek. Ook hier, in ons kleine kikkerlandje, en zelfs in de mooie gemeente Montferland speelt het milieu een grote rol. CDA/VVD/PvdA, die de nieuwe coalitie in de gemeente vormen, hebben zelfs een duurzaamheidparagraaf opgenomen in het raadsakkoord. De nieuwe coalitie beloofde voortvarendheid als het ging om duurzaamheidbeleid.
Afgelopen zaterdag, 27 maart, werd voor de vierde keer Earth Hour gehouden, een wereldwijde actie van het Wereld Natuurfonds om de aandacht te vestigen op de klimaatverandering, waarbij gedurende één uur de lichten gedoofd worden. Niet alle lichten natuurlijk, dat zou grote problemen opleveren met ons elektriciteitsnet, maar meer een symbolisch gebaar door verlichting op monumentale gebouwen uit te doen, de nachtelijke verlichting in overheidsgebouwen te doven, de helft van de straatlantaarns uit te doen en zo heeft iedere gemeente haar eigen bijdrage aan Earth Hour. Ook bedrijven en particulieren doen hier grootschalig aan mee.
Sceptici wijzen Earth Hour af met onder andere als argumenten dat het doven van verlichting gedurende één uur per jaar geen zoden aan de dijk zet en het branden van al die kaarsjes door particulieren meer CO2 produceert dan het doven van de lichten oplevert. In beide argumenten geef ik ze helemaal gelijk.
Earth Hour is ook niet bedoeld als besparingsmaatregel, maar als symbolisch gebaar en maakt hiermee deel uit van het bewustwordingsproces. Juist hierin kunnen en moeten overheden een rol spelen. Het effect van het doven van de verlichting op een monumentaal gebouw of van straatverlichting is ook veel groter dan het uitdoen van de verlichting thuis. Het valt gewoon veel meer op.
Groot was dan ook mijn teleurstelling toen ik binnen de gemeente Montferland geen enkele bijdrage vanuit de gemeente bemerkte. Je zou van een gemeente die voortvarend omgaat met duurzaamheidbeleid toch verwachten dat men zich, ook al is het nog zo beperkt, aansluit bij een dergelijk initiatief. Navraag bij de fractievoorzitters van de politieke partijen betreffende de deelname van de gemeente Montferland aan Earth Hour leverde niets op, alleen het CDA, bij monde van Frank Wissink, reageerde met het doorsturen van mijn mail met daarbij de navolgende tekst:
“T.k.n. , maar voel je vooral niet geroepen om te moeten reageren”
Conclusie zal moeten zijn dat noch binnen de coalitie, noch binnen de oppositie, partijen zich geroepen voelen na te denken over deelname aan initiatieven die tot doel hebben de aandacht op klimaatverandering te vestigen.
Dit doet ook vragen opwerpen in hoeverre de duurzaamheidparagraaf in het raadsakkoord een papieren tijger zal blijken te zijn, maar goed, de raad kan wat mij betreft hierin het voordeel van de twijfel krijgen, uiterst kritisch volgen zal ik het wel.
Voor wat betreft de informatievoorziening van partijen, die ga ik via een omweg (verzoek om informatie aan de gemeente) door middel van de WOB (Wet Openbaarheid van Bestuur) maar eens testen, doch dit is voor een andere blog.
Op 22 april 2010 is het Earth Day, voor de 40ste keer wordt er wereldwijd stilgestaan bij het klimaatprobleem en op 11 november 2010 is het de Dag van de Duurzaamheid.
Beide dagen worden door maatschappelijke organisaties en overheden breed aangegrepen activiteiten te organiseren om de aandacht te richten op de klimaatproblematiek en de urgentie voor oplossingen te benadrukken.
Montferland Politiek zal U informeren over de bijdrage van de gemeente Montferland, eventuele initiatieven van de afzonderlijke partijen en daarnaast in hoeverre zij samenwerking, openheid, draagvlak en voorbeeldfunctie in hun duurzaamheidbeleid serieus nemen.
Posts tonen met het label duurzaamheid. Alle posts tonen
Posts tonen met het label duurzaamheid. Alle posts tonen
maandag 29 maart 2010
zaterdag 20 maart 2010
Nederland krijgt nieuwe energie, omwenteling of papieren tijger
“Nederland krijgt nieuwe energie, voor welvaart en welzijn in de 21ste eeuw”. 17 Maart presenteerden specialisten van zeven politieke partijen dit “partijoverstijgend voorstel voor een versnelde omslag naar een volledig hernieuwbare energievoorziening in 2050” Dit voorstel, van PvdA, VVD, D66, Groen Links, CDA, CU, en SGP beoogt een startdocument te zijn voor een Deltawet nieuwe energie. Geïnspireerd door Rooseveldt, Marshall en Kennedy is men aan de slag gegaan. Maar liefst 156 knappe koppen droegen hieraan bij. Voorwaar, grote woorden en grote ambities. Tijd dus om eens mee te kijken in dit rapport.
Toen ik hoorde van de voorgenomen presentatie van dit rapport dacht ik Yes, nu gaat het ervan komen. Eindelijk na het rapport van Rome in 1972, Cradle to Cradle in 2002 en An inconvenient Truth in 2006 om maar eens een paar bekende te noemen, een Nederlands initiatief, politiek van links naar rechts dwars door partijen heen gesteund, dat het verschil gaat maken. Dat viel toch een beetje tegen.
Voornaamste constatering van de schrijvers is dat de urgentie van het energie probleem in Nederland onderschat wordt, gestaafd door alle reeds bekende argumenten. Daarom moet Nederland, versneld, in 2050 alleen nog “hernieuwbare” energie gebruiken, zoals, zon- wind- bio- en geothermische energie. Aardgas kan, als “schoonste” fossiele energiebron als achtervang dienen. De technieken om deze omslag te maken zijn al voor handen, waar het volgens de auteurs aan ontbreekt zijn sterke beleidskeuzes en prikkels. De oprichting van een Nationaal Energietransitie Fonds moet financiering van energiebesparing en hernieuwbare energie bevorderen, een ministerie van Energie moet het beleid maken. So far so good.
Daarna vervalt men naar goed Nederlands gebruik weer in het oprichten van onderzoekscommissies, randvoorwaarden, kennisbanken, uitvoeringsorganisaties, nieuwe regelingen en regeltjes er tussen en onder. Alles om de bestaande situatie te vereenvoudigen.
Een succesvol programma draait op de integriteit van de overheid, creativiteit van het bedrijfsleven en draagvlak binnen de samenleving.
De resultaatgerichtheid van de inspirators, de bereidheid er een grote zak geld naast te zetten alsmede de geest van de tijd waren de succesfactoren van hun programma’s. Allemaal hadden ze de kernboodschap: zorg dat het gebeurt.
Deze resultaatgerichtheid zie ik onvoldoende terug in dit rapport. Jawel, er worden doelen gesteld, allemaal heel erg SMART, de MAGIE ontbreekt mij teveel. (ik heb dezelfde boekjes gelezen). De beoogde organisatiestructuur bezorgd mij kriebels.
De overheid kan best een stimulator van innovatie zijn, doch moet niet proberen deze uit te voeren. Het bedrijfsleven is qua kennis en kunde veel verder dan de overheid, het instellen van onderzoekscommissie, projectgroepen, kennisdatabanken enz is slechts een poging van de overheid het bedrijfsleven in te halen of bij te benen en zorgt alleen maar voor vertraging en verstroping.
Is het rapport dan helemaal flauwekul? Zeker niet, ten eerste ik sta volledig achter het doel, over naar 100% duurzame energie. Het is de eerste keer dat een dergelijk partijoverstijgend voorstel gepresenteerd wordt. Deze vorm van samenwerking is zeker te waarderen. De meeste van de voorgestelde maatregelen zijn hoewel niet nieuw, gewoon goed (Feed-in tarief, warmte/kracht koppeling, warmte-koude opslag, vereenvoudiging van subsidie en vergunningstelsel, investeren in slimme energienetten enz.) alleen de voorgestelde rol van de overheid is veel te groot.
Wil men echt Igniting Force zijn, zorg er dan voor dat de creativiteit van het bedrijfsleven maximaal benut wordt, het voor de grote jongens als oliemaatschappijen en energieleveranciers aantrekkelijker is om duurzame dan fossiele energie te produceren/leveren en zorg dat zowel burgers als bedrijfsleven direct de voordelen van duurzame producten in hun portemonnee voelen.
Aan de 156 knappe koppen die dit rapport geschreven hebben: Definieer eens wat duurzaam is in Nederland, gewoon kort en krachtig, zonder ellenlange pagina’s criteria waaraan men moet voldoen. Met een goede definitie zijn die niet nodig en weet iedereen waar hij aan moet voldoen. Laat het eindproduct vervolgens aan de ondernemer zolang het maar voldoet aan de definitie. Zet er vervolgens een zak geld naast en zeg: In 2030 draait Nederland op 100% duurzame energie. Na de wapenwedloop en de ruimtewedloop nu de Energiewedloop om de inspirators maar even terug te halen.
Overigens heeft Shell gisteren weer een olievondst in de Golf van Mexico bekend gemaakt. Mooi, kunnen we weer even vooruit terwijl we in allerlei commissies zitten te verduurzamen.
Toen ik hoorde van de voorgenomen presentatie van dit rapport dacht ik Yes, nu gaat het ervan komen. Eindelijk na het rapport van Rome in 1972, Cradle to Cradle in 2002 en An inconvenient Truth in 2006 om maar eens een paar bekende te noemen, een Nederlands initiatief, politiek van links naar rechts dwars door partijen heen gesteund, dat het verschil gaat maken. Dat viel toch een beetje tegen.
Voornaamste constatering van de schrijvers is dat de urgentie van het energie probleem in Nederland onderschat wordt, gestaafd door alle reeds bekende argumenten. Daarom moet Nederland, versneld, in 2050 alleen nog “hernieuwbare” energie gebruiken, zoals, zon- wind- bio- en geothermische energie. Aardgas kan, als “schoonste” fossiele energiebron als achtervang dienen. De technieken om deze omslag te maken zijn al voor handen, waar het volgens de auteurs aan ontbreekt zijn sterke beleidskeuzes en prikkels. De oprichting van een Nationaal Energietransitie Fonds moet financiering van energiebesparing en hernieuwbare energie bevorderen, een ministerie van Energie moet het beleid maken. So far so good.
Daarna vervalt men naar goed Nederlands gebruik weer in het oprichten van onderzoekscommissies, randvoorwaarden, kennisbanken, uitvoeringsorganisaties, nieuwe regelingen en regeltjes er tussen en onder. Alles om de bestaande situatie te vereenvoudigen.
Een succesvol programma draait op de integriteit van de overheid, creativiteit van het bedrijfsleven en draagvlak binnen de samenleving.
De resultaatgerichtheid van de inspirators, de bereidheid er een grote zak geld naast te zetten alsmede de geest van de tijd waren de succesfactoren van hun programma’s. Allemaal hadden ze de kernboodschap: zorg dat het gebeurt.
Deze resultaatgerichtheid zie ik onvoldoende terug in dit rapport. Jawel, er worden doelen gesteld, allemaal heel erg SMART, de MAGIE ontbreekt mij teveel. (ik heb dezelfde boekjes gelezen). De beoogde organisatiestructuur bezorgd mij kriebels.
De overheid kan best een stimulator van innovatie zijn, doch moet niet proberen deze uit te voeren. Het bedrijfsleven is qua kennis en kunde veel verder dan de overheid, het instellen van onderzoekscommissie, projectgroepen, kennisdatabanken enz is slechts een poging van de overheid het bedrijfsleven in te halen of bij te benen en zorgt alleen maar voor vertraging en verstroping.
Is het rapport dan helemaal flauwekul? Zeker niet, ten eerste ik sta volledig achter het doel, over naar 100% duurzame energie. Het is de eerste keer dat een dergelijk partijoverstijgend voorstel gepresenteerd wordt. Deze vorm van samenwerking is zeker te waarderen. De meeste van de voorgestelde maatregelen zijn hoewel niet nieuw, gewoon goed (Feed-in tarief, warmte/kracht koppeling, warmte-koude opslag, vereenvoudiging van subsidie en vergunningstelsel, investeren in slimme energienetten enz.) alleen de voorgestelde rol van de overheid is veel te groot.
Wil men echt Igniting Force zijn, zorg er dan voor dat de creativiteit van het bedrijfsleven maximaal benut wordt, het voor de grote jongens als oliemaatschappijen en energieleveranciers aantrekkelijker is om duurzame dan fossiele energie te produceren/leveren en zorg dat zowel burgers als bedrijfsleven direct de voordelen van duurzame producten in hun portemonnee voelen.
Aan de 156 knappe koppen die dit rapport geschreven hebben: Definieer eens wat duurzaam is in Nederland, gewoon kort en krachtig, zonder ellenlange pagina’s criteria waaraan men moet voldoen. Met een goede definitie zijn die niet nodig en weet iedereen waar hij aan moet voldoen. Laat het eindproduct vervolgens aan de ondernemer zolang het maar voldoet aan de definitie. Zet er vervolgens een zak geld naast en zeg: In 2030 draait Nederland op 100% duurzame energie. Na de wapenwedloop en de ruimtewedloop nu de Energiewedloop om de inspirators maar even terug te halen.
Overigens heeft Shell gisteren weer een olievondst in de Golf van Mexico bekend gemaakt. Mooi, kunnen we weer even vooruit terwijl we in allerlei commissies zitten te verduurzamen.
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
