Normaliter beperk ik mijzelf tot maximaal één blog per dag, hoewel ik iemand ben die overal wel iets van vind of me er een mening over wil vormen en dit graag uit. Af en toe echter, stuit ik op dingen die mij letterlijk en figuurlijk de stoom uit de oren doet blazen. Het artikel in de Volkskrant betreffende de reactie van kardinaal Simonis over het misbruik binnen de Katholieke Kerk is er zo eentje. http://www.volkskrant.nl/binnenland/article1360342.ece/Kardinaal_Simonis_weinig_gevallen_misbruik_in_mijn_tijd
Wat denkt deze man nu eigenlijk en in welke wereld leeft hij? Hoeveel publiciteit moet er nog komen en hoeveel slachtoffers moeten er nog opstaan?
De uitlatingen van deze man geven een uitstekende uitleg van hoe het mogelijk geweest is dat misstanden binnen de katholieke kerk zoveel decennia, zo niet millennia hebben kunnen bestaan. Over hoe er door de mentaliteit van de kerk waarschijnlijk zelfs een aanzuigende werking heeft plaatsgevonden van personen die. onder het mom van priesterschap of religieuzen, zoals hij het zo fijntjes uitdrukt, ongestraft misbruik in de praktijk wilden brengen.
Let wel tegenover Simonis staan ook uitlatingen van andere kardinalen, bisschoppen en zelfs in beperkte mate van de paus, doch deze Nederlandse kardinaal had het gesierd en hij heeft mijns inziens zelfs de verplichting, zijn hoofd uit het diepe, zwarte struisvogelgat dat hij voor zichzelf gegraven heeft te tillen, en het misbruik te erkennen en erkenning te geven aan de slachtoffers. Daarbij maakt het niet uit hoelang het geleden is, de kerkelijke wet kent bij mijn weten geen verjaringstermijnen en wel strafmaatregelen (zelfs postuum). Misschien een idee om toch recht te doen aan de slachtoffers door de daders via kerkelijk recht te veroordelen?
De uitspraken van Simonis vragen, buiten het reeds opgestarte onafhankelijke onderzoek in Nederland toch zeker om reactie van de rooms-katholieke clericus in de breedste zin des woords, en de wereldlijke macht, zijnde landelijke en ook lokale politici .
Terzijde, ik ben noch gelovig, noch atheïst. Ik ben neutraal.
donderdag 18 maart 2010
Megastal ja of nee
Milieudefensie roept politici en beleidsmakers een bouwstop af te kondigen en een einde te maken aan de huidige vee-industrie. De uitbraken van Q-koorts en opkomst van resistente ziekteverwekkers leggen opnieuw de risico’s van ongebreidelde schaalvergroting en intensivering van de vee-industrie bloot. De behandeling van het Noord-Brabantse burgerinitiatief ‘Megastallen Nee!’ aanstaande vrijdag moet worden aangegrepen om de vee-industrie om te vormen naar duurzame en diervriendelijke gezinsbedrijven.
De provincies Zuid Holland, Drenthe en Groningen hebben zich inmiddels al uitgesproken tegen de zg. megastallen. In de discussie in aanloop naar de gemeenteraadverkiezingen is bij de door de LTO Montferland georganiseerde debat kwam de vraag naar voren wat een megastal nu precies is. Ondanks alle landelijke en internationale discussie hierover, is het begrip megastal niet gedefinieerd en gaan alle partijen uit van andere criteria. In mijn beleving moet de hele discussie over het begrip megastal worden verbreed door de discussie hoeveel concentratie van dieren in een bepaald gebied of regio wenselijk is. Laten we even wel zijn, volgens EU normen is een bedrijf van meer dan 2000 varkens al een megastal, in mijn beleving vormt een concentratie van 10 (buur)bedrijven met 2000 varkens ook een megastal. Hierbij wil ik even de plannen voor het LOG Azewijnse broek benadrukken.
Ik denk dat de concentratie van dieren in een bepaald gebied (regio) het criterium moet vormen voor het al dan niet toestaan van vestiging, niet quota die elders ingekocht zijn, nokhoogte, goothoogte, oppervlakte van bebouwing enz.
Al de huidige gehanteerde criteria houden geen rekening met de mazen in de wetgeving, nok- en goothoogte en m2 bebouwing kunnen ondervangen worden door bv ondergronds te bouwen zoals in Amerika al gedaan wordt. Voor de dieren maakt het geen verschil, onder of boven de grond, het daglicht zien ze toch al niet.
Ik zou graag zien dat de hele discussie, zowel op lokaal niveau, als in de gremia daarboven in een breder perspectief getrokken wordt. Er zijn voors en tegens met betrekking tot concentraties van dieren. Voorstanders argumenteren, en hier valt ook iets voor te zeggen, dat in een bedrijf met heel veel dieren het eenvoudiger is preventieve maatregelen te treffen tegen dierziekten, tegenstanders zeggen met dezelfde goede argumenten dat de uitbraak van een epidemie makkelijker plaatsvindt. De middenmoot pleit voor bio-industrieterreinen of LOG’s waar intensieve(re) dierhouderij kan plaatsvinden.
Op gebied van diervriendelijk houden van dieren zijn net zulke argumenten van toepassing. We kennen allemaal de beelden van teveel dieren die op een te klein oppervak gehouden worden, zoals kistkalveren, kaalgeplukte kuikentjes en het afknippen van de snaveltjes, dieren die gefrustreerd door hun leefomstandigheden zichzelf en hun medesoortgenoten van alles aandoen, en last but not least de afschuwelijke beelden van de ruimingen. En eerlijk is eerlijk de bioindustrie is hier ook op ingesprongen en de laatste tijd zien we ook beelden waarin gewoon goed georganiseerde megabedrijven de omstandigheden waaronder dieren leven aanzienlijk verbetert hebben. Ook zijn er veel signalen dat uitbraken van ziekten in zogeheten megastallen door middel van preventie beter hanteerbaar zijn. Is dat genoeg? Voor de een wel voor de ander niet.
Persoonlijk zie ik liever varkens in de buitenlucht in de modder rondrollen, koeien rustig in de wei grazen en herkauwen, kippen rondscharrelen en op een tak in de boom overnachten en ga zo maar door. Echter, ik ben ook realist. Een dergelijk romantisch beeld is in de huidige maatschappij niet meer haalbaar en zolang als wij er met zijn allen voor kiezen grote vleesconsumenten te zijn, en ons deel in de export van vleesproducten te willen en onze boeren een fatsoenlijk inkomen te gunnen, dan is dit romantisch beeld, hoezeer ik hiervan ook gecharmeerd ben, voorgoed verleden tijd.
Waar de discussie over zou moeten gaan is het evenwicht in concentraties van dieren (onafhankelijk van de grote van individuele bedrijven) in een regio en hetgeen wij als ondernemers en burgers acceptabel vinden en economisch en gezondheidstechnisch haalbaar is.
Om even een uitstapje te maken naar hoe wij met mensen omgaan: In onze grote steden stapelen we ook mensen op in grote flatgebouwen, waarbij gezinnen van vier of vijf personen op een oppervlakte van 60 m2 of minder leven. In andere, dichtbevolkte of economisch zwakkere, landen wordt dit nog als luxe gezien. Ook kennen we allemaal de beelden waarbij buitenlandse werknemers onder erbarmelijke omstandigheden gehuisvest zijn zozeer zelfs dat zij bij toerbeurt gebruik kunnen maken van een bed.
Beleidsmakers, lokaal, landelijk en ook internationaal, wetenschappers, ethici, ondernemers, boeren en de gewone burger zouden zich in een heel brede maatschappelijke discussie, zich gezamenlijk eens moeten buigen over een duurzame vleesproductie en de noodzaak hiervan, rekening houdend met de voor- en nadelen van schaalvergroting, dierwelzijn en de risico’s voor de (menselijke en dierlijke) volksgezondheid.. De mensheid als geheel heeft zich in de afgelopen millennia heel innovatief betoont, samen zouden we er toch uit moeten komen als we eigenbelang even ondergeschikt maken aan algemeen (dier-en mens) belang.
Lokaal gezien zou ik graag een brede discussie zien over wat het beleid in Montferland en de omliggende gemeenten wordt en dan wel zonder dat politieke belangen hierbij de hoofdmoot vormen. Graag dan ook bij voorkeur op de heel korte termijn, met start in eerste helft van 2010 en niet pas als door de mazen in de wet er in het LOG Azewijnse broek een niet terugdraaibare situatie ontstaan is
De provincies Zuid Holland, Drenthe en Groningen hebben zich inmiddels al uitgesproken tegen de zg. megastallen. In de discussie in aanloop naar de gemeenteraadverkiezingen is bij de door de LTO Montferland georganiseerde debat kwam de vraag naar voren wat een megastal nu precies is. Ondanks alle landelijke en internationale discussie hierover, is het begrip megastal niet gedefinieerd en gaan alle partijen uit van andere criteria. In mijn beleving moet de hele discussie over het begrip megastal worden verbreed door de discussie hoeveel concentratie van dieren in een bepaald gebied of regio wenselijk is. Laten we even wel zijn, volgens EU normen is een bedrijf van meer dan 2000 varkens al een megastal, in mijn beleving vormt een concentratie van 10 (buur)bedrijven met 2000 varkens ook een megastal. Hierbij wil ik even de plannen voor het LOG Azewijnse broek benadrukken.
Ik denk dat de concentratie van dieren in een bepaald gebied (regio) het criterium moet vormen voor het al dan niet toestaan van vestiging, niet quota die elders ingekocht zijn, nokhoogte, goothoogte, oppervlakte van bebouwing enz.
Al de huidige gehanteerde criteria houden geen rekening met de mazen in de wetgeving, nok- en goothoogte en m2 bebouwing kunnen ondervangen worden door bv ondergronds te bouwen zoals in Amerika al gedaan wordt. Voor de dieren maakt het geen verschil, onder of boven de grond, het daglicht zien ze toch al niet.
Ik zou graag zien dat de hele discussie, zowel op lokaal niveau, als in de gremia daarboven in een breder perspectief getrokken wordt. Er zijn voors en tegens met betrekking tot concentraties van dieren. Voorstanders argumenteren, en hier valt ook iets voor te zeggen, dat in een bedrijf met heel veel dieren het eenvoudiger is preventieve maatregelen te treffen tegen dierziekten, tegenstanders zeggen met dezelfde goede argumenten dat de uitbraak van een epidemie makkelijker plaatsvindt. De middenmoot pleit voor bio-industrieterreinen of LOG’s waar intensieve(re) dierhouderij kan plaatsvinden.
Op gebied van diervriendelijk houden van dieren zijn net zulke argumenten van toepassing. We kennen allemaal de beelden van teveel dieren die op een te klein oppervak gehouden worden, zoals kistkalveren, kaalgeplukte kuikentjes en het afknippen van de snaveltjes, dieren die gefrustreerd door hun leefomstandigheden zichzelf en hun medesoortgenoten van alles aandoen, en last but not least de afschuwelijke beelden van de ruimingen. En eerlijk is eerlijk de bioindustrie is hier ook op ingesprongen en de laatste tijd zien we ook beelden waarin gewoon goed georganiseerde megabedrijven de omstandigheden waaronder dieren leven aanzienlijk verbetert hebben. Ook zijn er veel signalen dat uitbraken van ziekten in zogeheten megastallen door middel van preventie beter hanteerbaar zijn. Is dat genoeg? Voor de een wel voor de ander niet.
Persoonlijk zie ik liever varkens in de buitenlucht in de modder rondrollen, koeien rustig in de wei grazen en herkauwen, kippen rondscharrelen en op een tak in de boom overnachten en ga zo maar door. Echter, ik ben ook realist. Een dergelijk romantisch beeld is in de huidige maatschappij niet meer haalbaar en zolang als wij er met zijn allen voor kiezen grote vleesconsumenten te zijn, en ons deel in de export van vleesproducten te willen en onze boeren een fatsoenlijk inkomen te gunnen, dan is dit romantisch beeld, hoezeer ik hiervan ook gecharmeerd ben, voorgoed verleden tijd.
Waar de discussie over zou moeten gaan is het evenwicht in concentraties van dieren (onafhankelijk van de grote van individuele bedrijven) in een regio en hetgeen wij als ondernemers en burgers acceptabel vinden en economisch en gezondheidstechnisch haalbaar is.
Om even een uitstapje te maken naar hoe wij met mensen omgaan: In onze grote steden stapelen we ook mensen op in grote flatgebouwen, waarbij gezinnen van vier of vijf personen op een oppervlakte van 60 m2 of minder leven. In andere, dichtbevolkte of economisch zwakkere, landen wordt dit nog als luxe gezien. Ook kennen we allemaal de beelden waarbij buitenlandse werknemers onder erbarmelijke omstandigheden gehuisvest zijn zozeer zelfs dat zij bij toerbeurt gebruik kunnen maken van een bed.
Beleidsmakers, lokaal, landelijk en ook internationaal, wetenschappers, ethici, ondernemers, boeren en de gewone burger zouden zich in een heel brede maatschappelijke discussie, zich gezamenlijk eens moeten buigen over een duurzame vleesproductie en de noodzaak hiervan, rekening houdend met de voor- en nadelen van schaalvergroting, dierwelzijn en de risico’s voor de (menselijke en dierlijke) volksgezondheid.. De mensheid als geheel heeft zich in de afgelopen millennia heel innovatief betoont, samen zouden we er toch uit moeten komen als we eigenbelang even ondergeschikt maken aan algemeen (dier-en mens) belang.
Lokaal gezien zou ik graag een brede discussie zien over wat het beleid in Montferland en de omliggende gemeenten wordt en dan wel zonder dat politieke belangen hierbij de hoofdmoot vormen. Graag dan ook bij voorkeur op de heel korte termijn, met start in eerste helft van 2010 en niet pas als door de mazen in de wet er in het LOG Azewijnse broek een niet terugdraaibare situatie ontstaan is
woensdag 17 maart 2010
Extra WMO gelden voor gemeente Montferland in 2011
De gemeente Montferland krijgt volgens het nieuwe herverdeelmodel WMO in 2011 een extra budget van € 9,00 per inwoner ofwel een extraatje van ruim € 315.000 aan WMO gelden. Dit blijkt uit een brief van 12 maart aan de Tweede Kamer van staatssecretaris Bijleveld. In het nieuwe model voor de verdeling van de WMO gelden wordt meer gekeken naar de gezondheidstoestand en sociaal economische positie voor de 'hulp bij huishouding'. Er zijn twee nieuwe indicatoren toegevoegd: langdurig medicijngebruik (LMG) en gestandaardiseerd gemiddeld inkomen van huishoudens (GGI)
Ondanks dat een onderzoekstraject naar de uitgaven in de begroting 2010 nog loopt gaat het nieuwe model per 1 januari 2011 in. Eventuele correcties daardoor zullen dan ook in 2012 plaatsvinden.
Goed nieuws voor de PvdA, die net gisteren het onderhandelingspunt voor het tonen van een socialer gezicht met betrekking tot WMO/WBB binnenhaalde tijdens de coalitieonderhandelingen. Schrijft een stuk makkelijker als je weet volgend jaar een extra budget te krijgen. Goed nieuws ook voor die inwoners van de gemeente Montferland die in aanmerking komen voor ondersteuning vanuit de WMO.
(bron: Periodiek Onderhoudsrapport Gemeentefonds 2010: verfijning en actualisering verdeelmodel hulp bij het huishouden’)
Ondanks dat een onderzoekstraject naar de uitgaven in de begroting 2010 nog loopt gaat het nieuwe model per 1 januari 2011 in. Eventuele correcties daardoor zullen dan ook in 2012 plaatsvinden.
Goed nieuws voor de PvdA, die net gisteren het onderhandelingspunt voor het tonen van een socialer gezicht met betrekking tot WMO/WBB binnenhaalde tijdens de coalitieonderhandelingen. Schrijft een stuk makkelijker als je weet volgend jaar een extra budget te krijgen. Goed nieuws ook voor die inwoners van de gemeente Montferland die in aanmerking komen voor ondersteuning vanuit de WMO.
(bron: Periodiek Onderhoudsrapport Gemeentefonds 2010: verfijning en actualisering verdeelmodel hulp bij het huishouden’)
dinsdag 16 maart 2010
Coalitie Montferland op een oor na gevild.
Tijdens de openbare onderhandelingen vanavond zijn CDA/VVD/PvdA (en D66?) heel dicht bij een (concept) raadsakkoord gekomen. Paar puntjes op de i, werkgroepen om deze uit te schrijven en het is rond. Alle drie hebben ze toegegeven aan de ander, er werd onderling veel ruimte gegeven om tot een akkoord te komen. De PvdA haalde WMO en WBB binnen, waarmee zij het sociaal gezicht in het akkoord schrijven. OZB en Welstand worden nog even geparkeerd en later uitgewerkt. Het OZB voorstel van de VVD wordt doorgerekend en op resultaat beoordeeld, doch alle partijen staan hier sympathiek tegenover.
D66 gaf haar belangrijkste speerpunt, duurzaamheid, aan het CDA cadeau. Duurzaamheid, in de vorm van een notitie geschreven door het CDA, werd aan het (concept) akkoord toegevoegd. Waarom niet zelf schrijven mw. Schotgerrits, met duurzaamheid als belangrijkste speerpunt in uw programma geeft u dit toch niet zo maar weg aan het CDA? Volgzaam D66 steunde verder alle voorstellen van alle partijen, waarmee ook een vier-partijen coalitie tot de mogelijkheden behoort.
LBM was niet aanwezig, zij wensen niet meer mee te doen aan de openbare onderhandelingen. Zij namen initiatief tot niet-openbare onderhandelingen waarbij alle partijen, behalve CDA, uitgenodigd zijn. Zonde van de tijd nu vanavond partijen het zo met elkaar eens waren. Jammer ook dat de grote winnaar van de verkiezingen kiest voor achterkamertjesoverleg, transparantie is toch het politieke toverwoord (ook in het eigen verkiezingsprogramma) heden ten dage. Saignant detail D66 heeft vooraf steun verklaard en het lijkt er dus op dat onverschillig welke coalitie ontstaat, D66 mee wil doen en met alle winden meewaait. Of zou het een flirt met het wethouderspluche zijn?
Burgerbelangen hield het bij aanwezigheid in plaats van deelname aan de onderhandelingen, zij bewaren hun inbreng voor de alternatieve coalitieonderhandelingen.
Zou Montferland in de geest van van Mierlo een schaduwcoalitie krijgen? Met een draagvlak van zeven (of acht) zetels zal het wel gewoon oppositie worden.
Donderdag 25 maart wordt het concept raadsakkoord van CDA/VVD/PvdA (openbaar) besproken.
D66 gaf haar belangrijkste speerpunt, duurzaamheid, aan het CDA cadeau. Duurzaamheid, in de vorm van een notitie geschreven door het CDA, werd aan het (concept) akkoord toegevoegd. Waarom niet zelf schrijven mw. Schotgerrits, met duurzaamheid als belangrijkste speerpunt in uw programma geeft u dit toch niet zo maar weg aan het CDA? Volgzaam D66 steunde verder alle voorstellen van alle partijen, waarmee ook een vier-partijen coalitie tot de mogelijkheden behoort.
LBM was niet aanwezig, zij wensen niet meer mee te doen aan de openbare onderhandelingen. Zij namen initiatief tot niet-openbare onderhandelingen waarbij alle partijen, behalve CDA, uitgenodigd zijn. Zonde van de tijd nu vanavond partijen het zo met elkaar eens waren. Jammer ook dat de grote winnaar van de verkiezingen kiest voor achterkamertjesoverleg, transparantie is toch het politieke toverwoord (ook in het eigen verkiezingsprogramma) heden ten dage. Saignant detail D66 heeft vooraf steun verklaard en het lijkt er dus op dat onverschillig welke coalitie ontstaat, D66 mee wil doen en met alle winden meewaait. Of zou het een flirt met het wethouderspluche zijn?
Burgerbelangen hield het bij aanwezigheid in plaats van deelname aan de onderhandelingen, zij bewaren hun inbreng voor de alternatieve coalitieonderhandelingen.
Zou Montferland in de geest van van Mierlo een schaduwcoalitie krijgen? Met een draagvlak van zeven (of acht) zetels zal het wel gewoon oppositie worden.
Donderdag 25 maart wordt het concept raadsakkoord van CDA/VVD/PvdA (openbaar) besproken.
Huishoudboekje
Met verbazing zitten luisteren naar een triomfantelijke de Jager. Nederland had veel binnengehaald in het EUfin overleg met betrekking tot de beoogde steun aan Griekenland.
Technisch waren ze eruit: een pakket aan maatregelen bestaande uit EU-brede garantstellingen en een eventuele lening met forse risico-opslag als Griekenland hierom vraagt. Hiertegenover staat dat Griekenland forse bezuinigingen moet doorvoeren en het begrotingstekort moet terugdringen.
Nu ben ik geen econoom, noch een financieel expert maar wel moet ik al bijna 35 jaar mijn huishoudboekje op orde houden. Als ik als leek een en ander eens even kort door de bocht vertaal, komt het erop neer dat het voorstel behelst :
De EU gaat garant staan voor leningen die Griekenland afsluit en dus het risico neemt de boot in te gaan als Griekenland niet aan zijn verplichtingen kan voldoen, en/of
Zelf een lening afsluit tegen lage rente (kan dus alleen maar gedaan worden door landen die hun financiën wel op orde hebben en zal dus niet EU breed gedaan kunnen worden) en die vervolgens weer tegen hogere rente uitleent aan Griekenland. Bankje spelen dus.
En waarom kan Griekenland niet naar het IMF? Omdat Griekenland slechts 10x zijn quotum kan lenen bij IMF en die 10 miljard is niet genoeg. Het IMF, de bank, vind het risico dus te hoog, de EU springt hier vrolijk op in, in de hoop met een hoog risicodragende lening iets te verdienen. Dat Griekenland alleen aan zijn verplichtingen kan voldoen als de economie daar heel sterk gaat groeien, waar tot nu toe absoluut geen zicht op is, wordt vrolijk terzijde geschoven met een hoog rentepercentage.
Een van de redenen voor de financiële crisis was dat banken te veel hoog risicodragende leningen verstrekt hadden aan personen, waardoor toen het economische slechter ging, de hele boel als dominostenen omviel. Mensen konden niet meer aan hun verplichtingen voldoen en het geld bij de banken verdampte als sneeuw voor de zon doordat zij leningen verstrekt hadden waar onvoldoende onderpand tegenover stond. Alle ingewikkelde constructies waarbij banken dachten dat het geld bij bakken zou binnenkomen en die zij gebruikten om hun risico te dekken en spreiden ten spijt. Van een kale kip valt niet te plukken nietwaar?
Er was vanuit overheidswege veel commentaar op het gedrag van de banken en de risico’s die er genomen waren. Nu echter kondigt de Jager en met hem alle EU ministers van financiën aan dat zij het ei van Columbus voor het Griekse probleem gevonden hebben. Zij gaan iets vergelijkbaars doen maar dan op landelijk niveau!
Landen gaan voor bankje spelen, of IMF-je als dat een betere uitdrukking is en maken vrolijk dezelfde beweging, alleen op grotere schaal, dan die ze een jaar geleden nog zo scherp veroordeelden. Ben ik nu echt de enige die me Alice in Wonderland voel?
Niet dat ik de oplossing weet maar volgens mij moeten de dames en heren economen en financieel experts toch wel met een zinniger oplossing kunnen komen. Voorstel wordt binnenkort besproken in de Tweede Kamer, hoop dat er daar een paar realisten zitten die hier gehakt van maken.
Met dit voorstel wordt de Europese burger het kind van de rekening en Nederland kennende, vrees ik voor een grotere participatie in het hulpverleningsplan dan dit kleine landje aankan en dus ook voor een groter aandeel in het verlies. Gevolg: grote lastenverhoging in Nederland.
Technisch waren ze eruit: een pakket aan maatregelen bestaande uit EU-brede garantstellingen en een eventuele lening met forse risico-opslag als Griekenland hierom vraagt. Hiertegenover staat dat Griekenland forse bezuinigingen moet doorvoeren en het begrotingstekort moet terugdringen.
Nu ben ik geen econoom, noch een financieel expert maar wel moet ik al bijna 35 jaar mijn huishoudboekje op orde houden. Als ik als leek een en ander eens even kort door de bocht vertaal, komt het erop neer dat het voorstel behelst :
De EU gaat garant staan voor leningen die Griekenland afsluit en dus het risico neemt de boot in te gaan als Griekenland niet aan zijn verplichtingen kan voldoen, en/of
Zelf een lening afsluit tegen lage rente (kan dus alleen maar gedaan worden door landen die hun financiën wel op orde hebben en zal dus niet EU breed gedaan kunnen worden) en die vervolgens weer tegen hogere rente uitleent aan Griekenland. Bankje spelen dus.
En waarom kan Griekenland niet naar het IMF? Omdat Griekenland slechts 10x zijn quotum kan lenen bij IMF en die 10 miljard is niet genoeg. Het IMF, de bank, vind het risico dus te hoog, de EU springt hier vrolijk op in, in de hoop met een hoog risicodragende lening iets te verdienen. Dat Griekenland alleen aan zijn verplichtingen kan voldoen als de economie daar heel sterk gaat groeien, waar tot nu toe absoluut geen zicht op is, wordt vrolijk terzijde geschoven met een hoog rentepercentage.
Een van de redenen voor de financiële crisis was dat banken te veel hoog risicodragende leningen verstrekt hadden aan personen, waardoor toen het economische slechter ging, de hele boel als dominostenen omviel. Mensen konden niet meer aan hun verplichtingen voldoen en het geld bij de banken verdampte als sneeuw voor de zon doordat zij leningen verstrekt hadden waar onvoldoende onderpand tegenover stond. Alle ingewikkelde constructies waarbij banken dachten dat het geld bij bakken zou binnenkomen en die zij gebruikten om hun risico te dekken en spreiden ten spijt. Van een kale kip valt niet te plukken nietwaar?
Er was vanuit overheidswege veel commentaar op het gedrag van de banken en de risico’s die er genomen waren. Nu echter kondigt de Jager en met hem alle EU ministers van financiën aan dat zij het ei van Columbus voor het Griekse probleem gevonden hebben. Zij gaan iets vergelijkbaars doen maar dan op landelijk niveau!
Landen gaan voor bankje spelen, of IMF-je als dat een betere uitdrukking is en maken vrolijk dezelfde beweging, alleen op grotere schaal, dan die ze een jaar geleden nog zo scherp veroordeelden. Ben ik nu echt de enige die me Alice in Wonderland voel?
Niet dat ik de oplossing weet maar volgens mij moeten de dames en heren economen en financieel experts toch wel met een zinniger oplossing kunnen komen. Voorstel wordt binnenkort besproken in de Tweede Kamer, hoop dat er daar een paar realisten zitten die hier gehakt van maken.
Met dit voorstel wordt de Europese burger het kind van de rekening en Nederland kennende, vrees ik voor een grotere participatie in het hulpverleningsplan dan dit kleine landje aankan en dus ook voor een groter aandeel in het verlies. Gevolg: grote lastenverhoging in Nederland.
maandag 15 maart 2010
Politiek leiderschap 2010
Fijn als anderen zo meedenken over wat jou bezighoudt. Gisteren in Buitenhof vier keurige heren over politiek leiderschap 2010. Wel even vergeten een vrouw uit te nodigen.
Als echte regenten uit het old boys netwerk debatteerden de heren over hoe zij het allemaal zo goed wisten cq (meerdere) oplossingen voor handen hadden. Waarom is de kloof tussen politiek en de burger zowel op lokaal als landelijk niveau dan nog niet geslecht heren? Hoewel ik liever mijzelf leid dan dat door iemand anders laat doen, heb ook ik natuurlijk mijn (politieke) voorbeelden. Wat mij stoorde was het feit dat Hans van Mierlo veelvuldig geciteerd en aangehaald werd door de heren waarbij voorbijgegaan werd aan een voor mij essentieel onderdeel van de persoon Hans van Mierlo.
Hans van Mierlo was geen politicus, hij was politicus tegen wil en dank. Meer nog dan politicus was hij filosoof, politiek innovator, ethicus en vooral de eeuwige twijfelaar. Van Mierlo was als geen ander in staat zijn eigen ideeën en visie constant in twijfel te trekken, had als geen ander het vermogen in te spelen op voortschrijdend inzicht, onderliggende maatschappelijke stromingen aan te voelen en last but not least wist politiek leiderschap en politieke ambities met humor te relativeren, hierbij betoonde hij zich als echte woordkunstenaar een meester van de paradox. Ja, mijn eigen idealen vinden onder andere hun roots in van Mierlo geef ik volmondig toe met de nadruk op onder andere, ik was het zeker niet altijd met hem eens.
De nieuwe verzuiling
Dit gezegd hebbende, nu even terug naar de waan van de dag met een knipoog naar van Mierlo. De huidige politiek kenmerkt zich door een terugkeer naar de door van Mierlo verguisde verzuiling en polarisering. Dit door het onvermogen van de politiek, zowel op landelijk als lokaal niveau om in te spelen op de zich snel veranderende maatschappelijke stromingen en breukvlakken. Voorbeeld hiervan is de steeds dieper wordende kloof tussen politiek en burger, en het meer en meer stemmen van de kiezer op de persoon (onderbuik stemmen) in plaats van de politieke inhoud. Symptoom is het feit dat we op 9 juni, meer nog dan in de voorgaande decennia niet kiezen voor een politieke stroming, maar eigenlijk kiezen voor een premier (hé ik zie een kroonjuweel:). De mannetjesmakers hebben hun metier steeds beter in de vingers. Hierbij wil ik ook de (overigens uitstekend geregisseerde, doch bijna 17de eeuwse) opvolging van Bos door Cohen benadrukken. Er is hier m.i. absoluut geen sprake van een echt democratisch proces, doch slechts van uitstekende regie, spinning en communicatieve beïnvloeding van de burgers. En dan gaat dit wat mij betreft veel verder dan de PvdA leden/kiezer. Hierbij geef ik geen oordeel voor wat betreft de keuze, doch slechts over het proces.
We hebben inmiddels al vele vormen van democratie en leiderschap gezien en zitten nu volgens mij in een overgangsfase naar een nieuwe, nog in ontwikkeling zijnde, vorm. Hoe die er precies uit zal komen te zien, en of deze beter zal blijken dat de voorgaande, weet ik niet, dat zal de tijd uitwijzen. Dat IT en IT-communicatievormen hier nadrukkelijk deel van zullen uitmaken weet ik wel vrijwel zeker. Dat noodzaak tot en behoefte aan verandering bestaat ook.
Wat ik persoonlijk graag zou zien is een meer directe democratie in de geest van Mierlo met een modern tintje. Heden ten dage hebben we veel meer mogelijkheden om deze directe democratie tot uitvoering te brengen. We hebben nu de mogelijkheid IT als middel in te zetten voor een directere vorm van democratie. Hiermee kunnen we het mandaat, dat we normaliter aan de politici geven voor vier jaar, in de loop van deze jaren bijstellen. Gemeenten kunnen hier bij uitstek een voortrekkersrol in nemen. Wees niet bang, gebruik de nieuwe communicatiemogelijkheden met de burger, experimenteer en kijk of het werkt, als het niet zo is, o.k. so be it.
de IT-democratie
Mijn voorstel aan de Montferlandse politici: Ga eens een experiment aan met het raadplegend referendum of een raadplegende opiniepeiling. Gewoon via de gemeentewebsite, met DigiD authentificatie en identificatie . Niet op alle lopende zaken maar gewoon op controversiële onderwerpen (nw. stadhuis) pijn doende onderwerpen (OZB, bezuinigingen) of in de ziel van een gemeenschap spelende onderwerpen (behoud basisscholen in kleine kernen/ subsidies aan verenigingen) en kijk eens waar het toe leidt. Hoeft helemaal niet veel te kosten en kan veel opleveren om de kloof tussen burger en politiek te slechten en de drempel te verlagen, al is het alleen maar op lokaal niveau.
Kernboodschap: Politici, leider of niet, blijf in contact met uw achterban met alle de tot u ter beschikking staande media!
Als echte regenten uit het old boys netwerk debatteerden de heren over hoe zij het allemaal zo goed wisten cq (meerdere) oplossingen voor handen hadden. Waarom is de kloof tussen politiek en de burger zowel op lokaal als landelijk niveau dan nog niet geslecht heren? Hoewel ik liever mijzelf leid dan dat door iemand anders laat doen, heb ook ik natuurlijk mijn (politieke) voorbeelden. Wat mij stoorde was het feit dat Hans van Mierlo veelvuldig geciteerd en aangehaald werd door de heren waarbij voorbijgegaan werd aan een voor mij essentieel onderdeel van de persoon Hans van Mierlo.
Hans van Mierlo was geen politicus, hij was politicus tegen wil en dank. Meer nog dan politicus was hij filosoof, politiek innovator, ethicus en vooral de eeuwige twijfelaar. Van Mierlo was als geen ander in staat zijn eigen ideeën en visie constant in twijfel te trekken, had als geen ander het vermogen in te spelen op voortschrijdend inzicht, onderliggende maatschappelijke stromingen aan te voelen en last but not least wist politiek leiderschap en politieke ambities met humor te relativeren, hierbij betoonde hij zich als echte woordkunstenaar een meester van de paradox. Ja, mijn eigen idealen vinden onder andere hun roots in van Mierlo geef ik volmondig toe met de nadruk op onder andere, ik was het zeker niet altijd met hem eens.
De nieuwe verzuiling
Dit gezegd hebbende, nu even terug naar de waan van de dag met een knipoog naar van Mierlo. De huidige politiek kenmerkt zich door een terugkeer naar de door van Mierlo verguisde verzuiling en polarisering. Dit door het onvermogen van de politiek, zowel op landelijk als lokaal niveau om in te spelen op de zich snel veranderende maatschappelijke stromingen en breukvlakken. Voorbeeld hiervan is de steeds dieper wordende kloof tussen politiek en burger, en het meer en meer stemmen van de kiezer op de persoon (onderbuik stemmen) in plaats van de politieke inhoud. Symptoom is het feit dat we op 9 juni, meer nog dan in de voorgaande decennia niet kiezen voor een politieke stroming, maar eigenlijk kiezen voor een premier (hé ik zie een kroonjuweel:). De mannetjesmakers hebben hun metier steeds beter in de vingers. Hierbij wil ik ook de (overigens uitstekend geregisseerde, doch bijna 17de eeuwse) opvolging van Bos door Cohen benadrukken. Er is hier m.i. absoluut geen sprake van een echt democratisch proces, doch slechts van uitstekende regie, spinning en communicatieve beïnvloeding van de burgers. En dan gaat dit wat mij betreft veel verder dan de PvdA leden/kiezer. Hierbij geef ik geen oordeel voor wat betreft de keuze, doch slechts over het proces.
We hebben inmiddels al vele vormen van democratie en leiderschap gezien en zitten nu volgens mij in een overgangsfase naar een nieuwe, nog in ontwikkeling zijnde, vorm. Hoe die er precies uit zal komen te zien, en of deze beter zal blijken dat de voorgaande, weet ik niet, dat zal de tijd uitwijzen. Dat IT en IT-communicatievormen hier nadrukkelijk deel van zullen uitmaken weet ik wel vrijwel zeker. Dat noodzaak tot en behoefte aan verandering bestaat ook.
Wat ik persoonlijk graag zou zien is een meer directe democratie in de geest van Mierlo met een modern tintje. Heden ten dage hebben we veel meer mogelijkheden om deze directe democratie tot uitvoering te brengen. We hebben nu de mogelijkheid IT als middel in te zetten voor een directere vorm van democratie. Hiermee kunnen we het mandaat, dat we normaliter aan de politici geven voor vier jaar, in de loop van deze jaren bijstellen. Gemeenten kunnen hier bij uitstek een voortrekkersrol in nemen. Wees niet bang, gebruik de nieuwe communicatiemogelijkheden met de burger, experimenteer en kijk of het werkt, als het niet zo is, o.k. so be it.
de IT-democratie
Mijn voorstel aan de Montferlandse politici: Ga eens een experiment aan met het raadplegend referendum of een raadplegende opiniepeiling. Gewoon via de gemeentewebsite, met DigiD authentificatie en identificatie . Niet op alle lopende zaken maar gewoon op controversiële onderwerpen (nw. stadhuis) pijn doende onderwerpen (OZB, bezuinigingen) of in de ziel van een gemeenschap spelende onderwerpen (behoud basisscholen in kleine kernen/ subsidies aan verenigingen) en kijk eens waar het toe leidt. Hoeft helemaal niet veel te kosten en kan veel opleveren om de kloof tussen burger en politiek te slechten en de drempel te verlagen, al is het alleen maar op lokaal niveau.
Kernboodschap: Politici, leider of niet, blijf in contact met uw achterban met alle de tot u ter beschikking staande media!
zaterdag 13 maart 2010
Montferlandse politici spreekt u uit over misbruik in klooster ‘s Heerenberg
Toch maar weer eens een ei leggen over iets dat niet direct met de Montferlandse politiek te maken heeft, maar m.i. wel om reactie vraagt van de Montferlandse politiek. Sinds het misbuik in het internaat in ’s Heerenberg bekend geworden is heb ik nog geen van de Montferlandse politici een uitspraak horen doen hierover. Het is angstwekkend stil in deze. Wordt het hiervoor niet eens tijd? In de afgelopen weken wordt in de landelijke media steeds meer gerapporteerd over het misbruik van kinderen in het voormalig klooster in ’s Heerenberg zie vandaag http://www.nu.nl/binnenland/2204385/misbruik-rk-internaat-al-in-1967-bekend-.html. Van de lokale politici hebben we echter nog geen reactie mogen krijgen, noch in de lokale, noch in de landelijke media. Vanzelfsprekend zullen alle partijen zich hiervan distantiëren doch is het te veel gevraagd van de lokale politici om zich te scharen achter een onafhankelijk onderzoek en zich hierover uit te spreken wat hun ideeën vwb hun rol hierin zijn? Let wel ook onze gemeente is in het nieuws, en ook hiervoor heeft u een bestuurlijke verantwoordelijkheid naar de burgers en slachtoffers. Hoe lang het ook geleden is, dat maakt voor de slachtoffers niet uit.
Hierbij een oproep aan de Montferlandse politiek: Spreekt u uit betreffende deze affaire, bij voorkeur met onderbouwing en voorstellende maatregelen.!
Hierbij een oproep aan de Montferlandse politiek: Spreekt u uit betreffende deze affaire, bij voorkeur met onderbouwing en voorstellende maatregelen.!
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
